پيامبر براى جبران فقر حاصل از دوران رباخوارى عربستان از هيچ كوششى فرو گذار نمىكرد ، بر خود سخت مىگرفت تا از ياد مردم گرفتار غافل نشود ، همان مصلحت مهمى كه در قانون روزه اسلام رعايت شده است . مرحوم مجلسى از عايشه نقل مىكند كه تا پيغمبر زنده بود ما زندگى خوشى نداشتيم ( از نظر جنبه‌هاى مادى ) و زندگى بر ما سخت بود ولى بعد از فوت پيغمبر ما رفاه و آسايش پيدا كرديم . صدوق در علل الشرايع نقل مىكند « زهراى اطهر به حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رفت و چون اصحاب جمع بودند چيزى نگفت و به خانه بازگشت . پيغمبر بعدا به خانه زهرا آمد سلام كرد و وارد شده فرمود . دخترم چه كار داشتى ؟ على عرض كرد يا رسول الله من از جانب او مىگويم . كار زهرا زياد است و يك خدمتكار مىخواهد . پيغمبر فرمود هنوز وضع مسلمانها آن طور نيست كه به شما يك خدمتكار بدهم ، مايليد به جاى آن ذكر خداوند به شما بياموزم . زهراى عزيز چيزى به تو ياد مىدهم كه بهتر از خدمتكار باشد . « 1 » منظور حضرت لابد اين است كه با ياد خدا دلت را با نشاط كن زيرا انسان با نشاط خسته نمىشود . اين روش پيامبر است . . . كجا مىتوان رهبرى چنين انتخاب نمود كه اين طور بيدار باشد و مسئله گرسنگى و فقر را لمس كند ، و حتى به خاندان خودش اين طور

--> ( 1 ) - تسبيحات فاطمه زهرا 34 مرتبه الله اكبر 33 مرتبه الحمدلله 33 مرتبه سبحان الله بحار ج 16 ، ص 243